dinsdag 28 september 2010

Brave New World ? OB of OBS, thats the question! (Ding 3)

Zojuist op de 23dingen-site het filmpje Shift Happens,  gemaakt door of namens een OBS (Openbare Basisschool), gezien. De titel verwijst ludiek naar de Engelse uitdrukking Shit Happens, en begeleid door melancholieke Ierse muziek die steeds meer aanzwelt, waarschuwt het ons voor een achterblijvende samenleving die niet voorbereid is op de toekomst. En die toekomst bestaat uit razendsnelle computers, hoogbegaafde Chinezen, gedwongen jobhopping en de eis om continu flexibel en creatief te zijn.  De conclusie is dat kinderen elkaar dingen moeten leren, zelf hun rooster moeten plannen, zo snel en zoveel mogelijk achter de computer moeten, en altijd op de hoogte moeten zijn van de allerlaatste ontwikkelingen. Dat de computer qua aantrekkingskracht het boek al verdringt, zien we natuurlijk in onze biebs. De peuters zijn met moeite achter de speciale kidscorners met computers vandaan te krijgen. Om van die lastige, urenlang gamende, msn-ende en hyvende puberjongens maar niet te spreken. Misschien moeten we hen toch maar ongestoord hun gang laten gaan in plaats van ze weg te sturen ;)
Maar de bieb hoeft natuurlijk niet alleen met de laatste winden mee te waaien. Tenslotte zijn wij geen OBS maar een OB (Openbare Bibliotheek) en EEN letter kan een boel verschil maken. Er komt immers een Grijze Golf aan om u tegen te zeggen (letterlijk en figuurlijk; als u begrijpt wat ik bedoel), misschien wordt die onze grootste ledengroep!

De spin of de vlieg, that s the question (Ding 2)

Zo, nu blijkt dat ik al over de eerste 2 Dingen ben gestruikeld. En dat alles omdat ik zo verstandig bezig was. Jazeker: ik had namelijk een tweede gmail-account aangemaakt om werk en prive te scheiden. Nu heb ik 2, ja u leest het goed, TWEE blogs. De ene gekoppeld aan mijn tweede account, de tweede aan mijn eerste account. (Volgt u hem nog??) Maar nee, ik zal niet overijverig zijn, en alleen deze plek verder bewonen met wat woordjes over wat dingetjes.
Ding 2 vraagt van mij of ik al wat deed op het Web voordat dit hele 23dingen-circus van start ging. U zult het misschien niet geloven maar Jazeker: ik zit op Flickr, Picasawebalbums en op Youtube. Op Flickr en Picasawebalbums zet ik fotos die ik bewerkt heb tot kleine meesterwerkjes (ahum; dit is natuurlijk schromelijk overdreven maar na het bovenstaande debakel heb ik even een schouderklopje nodig) en op Youtube kunt u mijn persoontje viool zien spelen. Mijn veruit meest bekeken Ding op het internet is echter een filmpje met een lied van Frank Boeijen waar ik bijpassende foto s onder heb gezet. En of Frank daar zo blij mee is, waag ik te betwijfelen. Als voormalig cd-verkoper hoop ik natuurlijk niet dat men mijn filmpje alleen als handige download ziet. Aan de reacties te zien valt dat hopelijk wel mee (daar is dat schouderklopje weer). Als huidig bibliotheekmedewerkster is deze ethiek wat minder van belang (ethiek? sprak caberetier Fons Jansen, Ethiek is een cafetaria).
Het Bloggen is echter een geheel nieuwe ervaring. Met Flickr en Youtube voel ik mij als een spin in het Web (2.0 wat dat ook weer moge betekenen), met Blogger ben ik meer de vlieg die spartelt. Maar alles sal reg kom, niewaar?

Big Brother Is Watching You

Nou ja, psss, bleeehhh, tjongejonge.....zomaar wat verzuchtingen van deze late lizzie die zich dan eindelijk met 23 Dingen gaat bezighouden. Ja ik weet het, iedereen is allang bij no. 21.
Nou ben ik altijd al een laatbloeier geweest - op mijn geboorte na dan. Toen (bij mijn geboorte) was ik juist  2 weken te vroeg, wat mijn vader erg fijn vond omdat dat belastingtechnisch gezien gunstig uitviel.  Hij dacht ook dat ik DUS wel een rekenwondertje zou worden. Niet dus. Lizzie is een echt Alfa-Vrouwtje, maar dan eerder een Bonobo dan een Chimpansee als u begrijpt wat ik bedoel.
Sorry dat ik zo afdwaal maar hier zijn schilders aan de gang met de buitenkozijnen. Daar MOET natuurlijk de hele dag de radio bij aan, zodat de mannen de nummers kunnen horen die je zoiezo altijd al hoort bij de laatste uitvaart- darmflora- en incontinentiereclames.
Maar nu over tot de wanorde van de dag; de Blog, ofwel Ding 1. Ik was enthousiast de achtergrond van mijn Blog aan het verluchtigen met een mooie achtergrondfoto en het geheel begon er zowaar onwaarschijnlijk prachtig schitterend uit te zien. Helaas gaf Blogger daarna steeds een foutmelding aan zodat ik mijn poging moest staken. En erger nog, google vertrouwde mij daarna niet meer (snik) en dus moest ik het hele proces opnieuw door. Ja, ik moest mijn ID zelfs laten verifieren dmv van een sms op mijn mobiel. Misschien omdat ik een tweede gmail-account heb aangemaakt om werk en prive te scheiden? Joost mag het weten. Gelukkig is dat mijn broer, een echte Big Brother en geen virtueel, all-knowing, all-spying computernetwerk....